مجمع صنفی واکسیناتورهای لرستان

آنتروتوکسمی: Pulpy Kidney

بیماری آنتروتوکسمی که به آن بیماری پرخوری یا قلوه نرمی نیز گفته می‌شود، به دنبال جذب مقادیر زیاد سم از دیواره روده بروز می‌کند. عامل این بیماری که جزو فلور طبیعی دستگاه گوارش دامهاست در سال 1982 برای اولین بار توسط ولش و نوتال جداسازی شد.عامل بیماری کلستریدویم پرفرجنس است که یک باسیل گرم مثبت، بی‌هوازی، پلی‌مورف، معمولا ضخیم و کشیده و دارای کپسول (صرفا در نمونه‌های حاصل از بافت)، توکسین‌زا و هاگدار می‌باشد.

سویه‌های مختلف این باکتری حدود ۱۲ نوع توکسین ترشخ می‌کنند که توکسینهای اصلی عبارتند از آلفا، بتا، اپسیلون و یوتا.این باکتری دارای ۵ تیپ A,B,C,D,E
می‌باشد. تیپهای B,C,D در ایران از اهمیت بیشتری برخوردارند. باکتری کلستردیوم پرفرجنس تیپ C  و D معمولاً در خاک وجود داشته و نیز جزء میکروفلور طبیعی دستگاه گوارش گوسفندها و بزهای سالم می‌باشد. تحت شرایط خاصی از جمله تغییر جیره غذایی و پرخوری کلستردیوم پرفرجنس تیپ D به سرعت تکثیر یافته و مقادیر زیادی توکسین اپسیلون تولید می‌کند. این توکسین باعث التهاب روده، افزایش نفوذپذیری دیواره عروق و به دنبال آن جذب سموم به خون می‌شود. اسهال موکوئیدی، زمین گیری و ترشح زیاد بزاق و تشنح برخی از علائم مهم این بیماری هستند. گردش توکسین همراه با جریان خون باعث انباشتگی و پرخونی شکمبه و شیردان، التهاب ریه‌ها و پرخونی و تغییرات دژنراتیو کلیه‌ها شده و به دنبال آن قلوه نرمی اتفاق می‌افتد. ضایعات مغزی و فساد سریع لاشه از جمله علائم کالبدگشایی این بیماری است. حیوانات جوان حساس‌ترند. میزان بالای مرگ و میر و ناگهانی این بیماری متعلق به بره ها و بزغاله‌هاست. البته حیوانات بالغ نیز در برابر آنتروتوکسمی حساس بوده و در برابر مقادیر مزمن این سموم ایمن می‌شوند.

عوامل موثر در بروز آنتروتوکسمی:میزان تکثیر کلستریدیوم پرفرجنس تیپ C و D در روده گوسفند و بز زیاد بوده و به همین دلیل در شرایط زیر دام دچار آنتروتوکسمی می‌شود:

-   مصرف بیش از حد شیر و یا غذای دانه ای (غلات) توسط بره ها و بزغاله ها-   در دوران نقاهت بیماری و یا استرس-   به دنبال ابتلای شدید به انگلهای دستگاه گوارش از قبیل نماتودها و کوکسیدیا-   تغذیه با جیره غذایی سرشار از غلات و ماده خشک کم (یونجه یا علف سبز)-   هنگام بروز شرایط یا بیماری که منجر به کاهش حرکات دستگاه گوارش شود

علائم بیماری:-    در دامهای جوان شکل فوق حاد بیماری شایع است که مشخصه آن مرگ ناگهانی 12 ساعت پس از بروز اولین علائم می باشد.-    مرگ ناگهانی دقایقی پس از اینکه بره و یا بزغاله علائم سیستم اختلالات سیستم عصبی مرکزی را از خود نشان داد حادث می شود. این علائم شامل هیجان و تشنج است.-    از دست دادن اشتها-    درد ناحیه شکمی که بواسطه لگد زدن به شکم و قوس کردن ناحیه کمر مشخص می شود.

-    اسهال شدید (اسهال آبکی با و یا بدون خون)

تشخیص:تشخیص این بیماری بر اساس علائم بالینی و علت مرگ ناگهانی که توسط کالبد گشایی مشخص می‌شود است. تایید تشخیص توسط جداسازی عامل بیماری یعنی کلستریدیوم پرفرجنس تیپ C و D از مدفوع، محتویات روده و کلیه حیوان مبتلا و کشت آن است. حضور مقادیر فراوان گلوکز در ادرار می‌تواند دلیلی بر بیماری آنتروتوکسمی باشد. داده‌های بدست آمده از لاشه دام تلف شده در تشخیص آنتروتوکسمی مهم است. به همین جهت، لاشه دام تلف شده بایستی کالبدگشایی شده و بافتهای لاشه جهت تأیید علائم بالینی به آزمایشگاه‌های تشخیص طبی ارسال گردد. در بررسی پس از مرگ روده‌های بزرگ و کوچک مقادیر فراوانی از خونابه و لخته‌های
فیبروزی، و تعداد زیادی زخمهای مخاطی (در لایه داخلی روده) مشاهده می‌شود. بافت مغز و کلیه نرم می‌شود.

درمان:درمانهای پشنهادی شامل موارد زیر است:- تجویز آنتی توکسین C و D. دامهای جوان معمولاً با تزریق زیر جلدی ۵ میلی‌لیتر از آنتی توکسین C و D درمان می‌شوند.-     تجویز پنی سیلین-     تجویز خوراکی یک ضد اسید

-     انجام درمانهای ضد نفخ-     کاهش درد توسط استفاده از Banamine-     تجویز تیامین-     احیای مایعات بدن به صورت وریدی یا زیر جلدی، و استفاده از کروتیکواستروئیدها-     استفاده از پروبیوتیکها پس از تجویز آنتی بیوتیکها جهت تحریک تکثیر میکروفلور طبیعی شکمبه و روده‌ها.-     جهت پیشگیری از وقوع بیماری در گله دامها بایستی بر علیه آنتروتوکسمی واکسینه شوند.

برنامه واکسیناسیون

-  واکسینه کردن دامهای آبستن در جریان چهارمین ماه آبستنی. این کار باعث غنی سازی آغوز با آنتی بادیهای و محافظت بره‌ها و بزغاله‌ها در برابر آنتروتوکسمی خواهند شد.-   تمامی دامهای جوان بایستی پس از یکماهگی و با تکرار ۲ الی چهار هفته بعد واکسینه شوند.

-   قوچ‌ها و سایر دامهای بالغ بایستی سالانه واکسینه شوند.-  بزها در نباید در ۲۱ روز مانده به کشتار واکسینه شوند-  حیواناتی که ظاهرا سالم هستند واکسینه شوند و از واکسیناسیون دامهای تب‌دار و یا مبتلا به بیماریهای کرمی اجتناب شود. این دامها به خوبی به واکسن پاسخ نمی‌دهند چراکه سیستم ایمنی آنها ممکن است ضعیف باشد.

-   سوابق گله را به دقت ثبت کنید-  برای هرحیوان از سرسوزن جدید استفاده شود-   محل تزریق را توسط الکل ضد عفونی کنید-   از بروز استرس هنگام واکسیناسیون جلوگیری شود.

-  در صورت بروز شوک آنافیلاکسی (واکنش بدن) به دنبال تزریق واکسن از اپی‌نفرین استفاده کنید.

در ایران برای پیشگیری از بیماری آنتروتوکسمی موسسه رازی از سال 1323 اقدام به تولید واکسن کشته آن نموده است. توصیه شده تزریق واکسن به فاصله 2-3 هفته مجددا تکرار و سپس هر ۶ ماه یکبار تزریق یادآور انجام پذیرد.

این واکسن حاوی کشت فرمله کلستریدیوم
پرفرجنس تیپهای B,C,D و کلستریدیوم سپتیکوم است.

واکسن قانقارياي عفونی کبد:
ترکيب و توضيح: اين واکسن محتوي کشت خالص و فرماليزه شده Clostridium oedematiens تيپ B جذب شده روي ژل هيدروکسيد آلومينيوم مي باشد. واکسن غانغراياي کبد مطابق با فرمولهاي استانداردساخته شده است. اين واکسن به منظور تعيين بي ضرري، سترون بودن و ايمني زايي مطابق با دستورالعملهاي British Pharmacopoeia روي گوسفند و خرگوش مورد آزمايش قرار گرفته است.
موارد مصرف: جهت ايمن سازي فعال عليه بيماري غانغرياي کبد در گوسفند و بز.
دز و نحوه مصرف: دو تزريق زير جلدي(2 ميلي ليتر براي حيوانات تا وزن 20 کيلوگرم و 3 ميلي ليتر براي حيوانات با وزن بالاتر از 20 کيلوگرم) به فاصله زماني دو هفته، مصونيتي به مدت تقريبي 10 الي 12 ماه در دامها به وجود مي آورد.
موارد منع مصرف: در دو هفته آخر آبستني استفاده نشود.
اثرات جانبي: اغلب برجستگي کوچکي در محل تزريق ظاهر شده اما بتدريج ناپديد مي گردد.
شرايط نگهداري: در دماي +4 الي +8 درجه سانتي گراد و دور از نور خورشيد شود.
واکسن تيلريوز گوسفندي:
ترکيب و توضيح: واکسن تيلريوز گوسفندي محتوي ماکروشيزونت Theileria Lestoquardi کشت شده در سلول و تخفيف حدت داده شده مي باشد. واکسن تغليظ شده و در ازت مايع به حالت انجماد در مي آيد. واکسن غليظ شده و منجمد داراي 9% گليسيرول به عنوان Cryoprotective است. پس از ذوب و رقيق شدن، هر دز واکسن محتوي 105 تا 2×105 ماکروشيزونت معلق در محلول نمک فيزيولوژيک مي باشد.
موارد مصرف: جهت ايمن سازي فعال عليه تيليوز ناشي از T. Lestoquardi در گوسفندان.
دز و نحوه مصرف: توجه داشته باشيد که هميشه جابجا کردن موادي که در ظرفهاي شيشه اي و درون ازت مايع نگهداري مي شوند بايد در نهايت دقت و با استفاده از لباس و تجهيزات محافظ صورت گيرد. پس از خارج کردن شيشه از ازت مايع چند دقيقه آن را در قسمت بخار ازت نگه داريد، سپس از ظرف خارج کنيد. پس از خارج کردن از ظرف ازت مايع، ويال واکسن را در ظرف آب ولرم (37 درجه) قرار دهيد و صبر کنيد تا واکسن ذوب شود. نيم ساعت پس از ذوب شدن کامل واکسن، با استفاده از يک سرنگ و سوزن استريل به هر شيشه مقدار 10 ميلي ليتر محلول رقيق کننده بيفزاييد. ويال را به آرامي و با ملايمت تکان داده تا محتويات آن به حالت يکنواختي درآيد. اجازه دهيد واکسن مدت نيم ساعت در شرايط و دماي اطاق باقي بماند سپس واکسن را به نسبت 1:50 در محلول رقيق کننده رقيق کنيد(با استفاده از سرنگ استريل واکسن کنسانتره را به مقدار 5 ميلي ليتر درون هر شيشه محتوي 250 ميلي ليتر محلول رقيق کننده تزريق نماييد). واکسن رقيق و آماده شده را مي توان به مدت 48 ساعت در دماي +4 الي +8 درجه سانتي گراد نگهداري کرد. اين واکسن را مي توان در شرايط جوي نرمال به شرط آنکه در معرض تابش مستقيم آفتاب يا نزديک کانون مولد حرارت نباشد به محل واکسيناسيون حمل و ظرف مدت 12 ساعت به مصرف رساند. هر دز واکسن، يک ميلي ليتر، بدون توجه به سن گوسفند بايد از طريق زير جلدي تزريق شود.
موارد منع مصرف: ندارد
شرايط نگهداري: واکسن بايد در ازت مايع نگهداري شود.
واکسن تيلريوز گاوي:
ترکيب و توضيح: واکسن زنده تيلريوز گاوي از کشت معلق سلول هاي لنفوئيدي که حاوي شيزونت سويه هاي تخفيف حدت يافته Theileria annulata مي باشد تهيه و در سرماي هفتاد درجه سانتي گراد زير صفر منجمد شده است و تا موقع مصرف در همين دما نگهداري مي شود.
موارد مصرف: جهت ايمن سازي فعال عليه تيلريوز ناشي از Theileria annulata در گاوهاي نر و گاوهاي شيري، تليسه ها و گوساله هاي بالاتر از دو ماه.
دز و نحوه مصرف: دز تزريقي براي هر راس حيوان يک ميلي ليتر در نظر گرفته شده است. در موقع مصرف بايد شيشه مايه را در ظرف محتوي آب 37 درجه سانتي گراد قرار داده تا محتويات آن ذوب شود و پس از تکان دادن با سرنگ کشيده و بلافاصله تزريق نمود. نوع تزريق زير جلدي است و محل تزريق در ناحيه گردن نزديک به غده لنفاوي پيش کتفي مي باشد
موارد منع مصرف: به گاوهاي آبستن بيش از چهار ماه، حيوانات تب دار و گوساله هاي کمتر از سن دو ماهگي مايه تيليوز تزريق نشود. به گاوهايي که وضع حمل کرده اند تا ده روز پس از زايمان واکسن تزريق نگردد. در فصول وفور کنه هاي ناقل بيماري، بهتر است مايه تيلريوز تزريق نشود.
شرايط نگهداري: واکسن بايد در ازت مايع نگهداري شود.
واکسن غير فعال لپتوسپيرا:
سويه هاي مورد استفاده عبارتند از:
1- لپتوسپيرا گريپوتيوفوزا – مسکو
2- لپتوسپيرا کانيکولا هونداوترش IV
3- لپتوسپيرا سيروهاجو
تراکم باکتري 7×109/ml
*فرمالدئيد
*آلومينيوم هيدروکسيد
اين واکسن به صورت غير فعال بوده و از نظر Safety, Potency و sterility بر اساس استانداردهاي USDA مورد آزمايش قرار گرفته است.
موارد استعمال: جهت ايمن سازي فعال بر عليه بيماري لپتوسپيروز در گاو و گوسفند به کار مي رود. به صورت زير پوستي و يا داخل عضلاني به ميزان 2ml براي گاو 1ml براي گوسفند تزريق مي گردد. ايمني به مدت يکسال باقي خواهد ماند.
موارد عدم استعمال:- 21 روز قبل از کشتار استفاده نگردد.- از فريز کردن نمونه خودداري شود.
اثرات جانبي: گاهي ايجاد واکنش هاي آنافيلاکتيک مي کند که با تزريق اپي نفرين بر طرف مي گردد.
شرايط نگهداري: در دماي +4 الي +8 درجه سانتي گراد و دور از نور خورشيد شود.
(واکسن تزريقي) Biocan DHppi + LR ** :
واکسن موثر بر عليه ديستمپر (CDV) – هپاتيت عفوني (CAV1) – لارنگوتراکئيت عفوني (CAV2) – هاري – لپتوسپيروز (Leptospira icterohaemrrhagia Leptospira canicola)
دستور مصرف:
- اولين واکسيناسيون در سگ ها 12 هفتگي (يا بالاتر)- دومين واکسيناسيون 2 – 3 هفته بعد- تکرار ساليانه- واکسن ليوفيليزه بايد در مايع واکسن biocan رقيق شود.- بلافاصله پس از رقيق کردن، بايد واکسن مصرف شود
- 2 سي سي واکسن (بدون در نظر گرفتن سن و وزن) بايد به صورت زير جلدي تزريق شود.
موارد احتياط: متعاقب واکسيناسيون حيوان دچار تب خواهد شد.
در حيوانات آبستن نبايد مصرف شود و واکسيناسيون بايد فقط در حيوانات سالم و بدون آلودگي انگلي و داراي تغذيه مناسب انجام شود.
تا 3 روز پس از واکسيناسيون حيوان نبايد فعاليت زياد داشته باشد.
واکسيناسيون حتما بايد زير نظر دکتر دامپزشک انجام شود.
شرايط نگهداري: در محيط خشک و خنک و در درجه حرارت 2-8 درجه سانتي گراد نگهداري شود.
در صورت عدم نگهداري در شرايط فوق، کيفيت واکسن تضمين نمي شود.
مدت نگهداري: 24 ماه پس از توليد
(واکسن ضد اسهال گوساله ها) Kolibin-Re * :
Rotavirus + Corona virus + E. Coli
اين واکسن از ويروس هاي بي اثر شده Corona virusو Rotavirus و نيز از سلي سويه E. Coli بيماري زاي غير فعال (SEROTYPES 08:K35/09:K99-0101:K35/K99) تهيه گرديده که با تزريق به گاوهاي آبستن، پادتن لازم در آغوز آنها بوجود آمده و اين آغوز، گوساله هاي شيرخوار را در برابر اسهال کشنده روزهاي اول تولد محافظت مي نمايد.
قابل ذکر است که نتايج بدست امده از تحقيقات انجام شده در موسسه تحقيقات دامي در Compton در انگلستان نشان مي دهد که از ميان عوامل بيماريزاي فوق (Rotavirus و Corona virus, E Coli) نقش عمده بر عهده روتاويروس بوده و کروناويروس در مرحله دوم اهميت و عامل اسهال هاي آبکي چند روز اول تولد گوساله ها عمدتا E. Coli مي باشد.
دستور مصرف: مقدار 5cc از اين واکسن به صورت زير جلدي در فاصله زماني 28 ال 60 روز مانده به زايمان به گاوهاي آبستن تزريق مي شود(البته بهتر است که به کليه گاوهاي آبستن واجد شرايط زماني فوق که در گله موجود است تزريق شود). در گله هايي که آلودگي خيلي شديد است توصيه گرديده است تا دو تزريق به فاصله 28 روز (يکي در فاصله 5-6 هفته مانده به زايمان و ديگري 2-3 هفته مانده به زايمان) تزريق شود.
نحوه اثر: پس از تزريق، بالترين سطح آنتي بادي در خون و شير گاوهاي واکسينه شده 28 تا دو ماه بعد از تزريق بوجود مي آيد و اين آنتي بادي که از طريق آغوز به گوساله هاي نوزاد خورانده مي شود آنها را در روزهاي اول زندگي به خصوص يک هفته اول در مقابل عوامل بيماري زا مهلک فوق محافظت مي نمايد. بر اساس يک تحقيق علمي توصيه شده است به منظور حفظ کامل گوساله ها در مقابل اسهال ترتيبي داده شود تا گوساله ها به مدت دو هفته اول زندگي از آغوز گاوهاي واکسينه شده استفاده کنند؛ مگر اينکه دامدار متوجه شود که تغذيه آغوز در هفته اول کافي مي باشد.
شرايط نگهداري: در محيط خشک و خنک و در درجه حرارت 2-8 درجه سانتي گراد نگهداري شود.

Duramune DA2LP+PV:
اين واکسن حاوي ويروس زنده Canine distemper, Adenovirus type 2 , Parainfluenza , Parvovirus و باکتري کشته Leptospira (Bacterin) مي باشد.
همچنين در اين واکسن از جنتامايسين، تيمروزال و آمفوتريسين B به عنوان نگهدارنده استفاده شده است.
موارد مصرف: جهت واکسيناسيون سگهاي سالم براي پيشگيري از بيماري هاي Infetions canine hepatits , Canine distemper ، بيماري هاي تنفسي حاصل از, Canoine parinfluenza, canine parvovirus Canine adenovirus type 2و Leptospira Canicola & Icterohaemorrhagiae
مقدار و روش مصرف: واکسن DA2LP+PV به صورت ليوفيليزه مي باشد که بايد با رعايت شرايط بهداشتي با ويال حاوي باکترين لپتوسپيرا مخلوط شود؛ سپس يک ميلي ليتر (برابر با يک دوز) را به صورت زير جلدي (S.C) يا داخل عضلاني (IM) تزريق کنيد.
برنامه واکسيناسيون: اولين نوبت واکسيناسيون بايد در 6 هفتگي انجام شود تا به کمک ايمني مادر، ايمني فعال (active immunity) حاصل شود سپس توله سگ ها تا سن 16 هفتگي هر 2 – 3 هفته يکبار واکسينه شوند.
سگ هايي که تا سن 12 هفتگي واکسينه نشده اند بايد بعد از دريافت نوبت اول، 2-3 هفته بعد واکسيناسيون نوبت دوم را نيز دريافت کنند.
ادامه واکسيناسيون نوبت دوم را نيز دريافت کنند.
ادامه واکسيناسيون براي سگ ها هر سال يک بار با يک دوز واکسن توصيه مي گردد.
توجه: در صورت مشاهده شوک آنافيلاکتيک، جهت برطرف کردن علائم، از اپي نفرين اتفاده شود.
تمام ويال هاي خالي و محتويات باقي مانده سوزانده شود.
شرايط نگهداري: در دماي 2 – 7 درجه سانتي گراد و دور از نور نگهداري شود. از يخ زدگي محافظت شود.
Decivac FMD
واکسن کشته بر عليه بيماري تب برفکي
اين واکسن توسط انستيتوي مرکزي دامپزشکي در شهر ليسناد هلند طراحي و توليد مي شود. اساس کار ويروسهاي تب برفکي توليد شده در سوسپانسيون کشت سلولي سلول BH است. ويروس ها توسط اتيل آمين مضاعف غير فعال شده، تغليظ گشته و در يک سيستم بسته توسط پروپيلن گليکول رسوب داده مي شوند. متعاقبا آنتي ژن ها شامل 146 ذره در محيط بالاي ازت مايع نگهداري مي شوند تا براي توليد نهايي و فرموله کردن بصورت بصورت واکسن امولسيون دوبل روغني يا واکسن حامل آلومينيوم هيدروکسايد / ساپونين مصرف شوند. در تمامي مراحل توليد GMP حاکم بوده و واکسن مطابق با اصول فارماکوپه اروپا در رابطه با ايمني، قابليت و استريل بودن توليد مي شود. واکسن ها مي توانند بصورت مونووالان يا مولتي والان و شامل پادتن هاي A, O, C, Asia1, SAT 1, SAT 2, SAT 3 باشند.
قدرت پادتن واکسن توسط تست PD50 اندازه گيري مي شود که شامل درگير کردن سه گروه دام هدف در سه دوز مختلف(1، 4/1، 16/1 دوز) است. مطابق با فارماکوپه اروپا اروپا هر دوز واکسن بايد حاوي حداقل 3PD50 باشد. حداقل استاندارد مورد قبول براي دسي واک تب برفکي 6PD50 در هر دوز است. اين مقدار مطابق با توصيه جديد اروپاي متحد جهت حصول به محافظت کامل حتي در شرايط آندوميک بيماري است.
واکسن هاي DECI-VAC FMD-DOE:
اين واکسن در امولسيون دوبل فرموله شده اند که شامل امولسيفيکاسيون اوليه(آنتي ژن رقيق شده با آب در روغن مصرفي سبک) و بدنبال آن امولسيفيکاسيون ثانويه (امولسيون اوليه برابر حجمي دوباره در آب امولسيون مي شود) است. اين امولسيون آب/روغن/آب داراي سيلان پايين بوده و به آساني قابل تزريق است. اگر جداشدگي در امولسيون روغن رخ داد به آساني مي توان با تکان دادن، يکنواختي مجدد واکسن را فراهم ساخت.
مزاياي DOE بشرح ذيل است
- سيلان زياد
- ايمنيت طولاني با تيتر سرمي بالا
- اثرات جنبي قابل اغماض در محل تزريق
- مناسب براي تمام گونه هاي دامي
ميزان تزريق: 2 ميلي ليتر
واکسن DECI-VAC FMD-AlSA:
اين واکسن ها با آلومينيوم هيدروکسايد و ساپونين بعنوان حامل فرموله شده اند واکسينه هاي ALSA مدت هاي مديدي است که در سرتاسر دنيا استفاده مي شوند.
ميزان تزريق: 2 ميلي ليتر
تعاريف: واکسن هاي منووالان يا مولتي والان براي ايجاد ايمني فعال در گاو، گاوميش، گوسفند و بز استفاده مي شود. واکسن هاي بطور معمول جهت واکسيناسيون عادي در مناطق آندميک بکار مي روند اما در موارد اضطراري نيز مورد مصرف دارند. بايد توجه داشت امکان ايجاد تداخل بين پادتن هاي مادري و پاسخ ايمني وجود دارد. اگر ايمني مادري وجود دارد دامهاي بزرگ را بايد از چهار ماهگي و دامهاي کوچکي را از دو ماهگي واکسينه کرد.
برنامه واکسيناسيون:
گاو، گاوميش: دامهاي جوان بدون داشتن پادتن هاي مادري، واکسيناسيون اوليه از دو هفتگي به بعد و تکرار واکسيناسيون هر 6 ماه يکبار
دامهاي جوان با داشتن پادتن هاي مادري، واکسيناسيون اوليه از چهار هفتگي به بعد و تکرار واکسيناسيون هر 6 ماه يکبار
دامهاي مسن هر 6 ماه يکبار
گوسفند، بز: دامهاي جوان بدون داشتن پادتن هاي مادري، واکسيناسيون اوليه از دو هفتگي به بعد و تکرار واکسيناسيون هر 6 ماه يکبار
دامهاي جوان با داشتن پادتن هاي مادري، واکسيناسيون اوليه از دو هفتگي به بعد و تکرار واکسيناسيون هر 6 ماه يک بار.
دامهاي مسن هر 6 ماه يکبار
مقدار و طريقه مصرف:
واکسن هاي DOE: گاو و گوساله و گاوميش – دو ميلي ليتر زير جلدي يا داخل عضلاني گوسفند و بز – يک ميلي ليتر زير جلدي يا داخل عضلاني
واکسن هاي ALSA: گاو و گوساله و گاوميش – دو ميلي ليتر زير جلدي يا داخل عضلاني گوسفند و بز – يک ميلي ليتر زير جلدي يا داخل عضلاني
شرح و دوام ايمني: براي هر دو واکسن فرمول DEO و ALSA، ايمني طي ده روز ايجاد شده و حداقل 6 ماه دوام خواهد داشت.
واکسن تب برفکي سه تائي ( ضد تيپ هاي O,A,ASIA1):
اين واکسن از کشت روي ويروس روي سلول با در نظر گرفتن شرايط لازمه تهيه و روي ژل دالومينيوم جذب گرديده است. اين واکن از سه تيپ ويروس تب برفکي O,A,ASIA 1 تهيه شده است.
طريقه استعمال: قبل از مصرف شيشه را محکم تکان دهيد
محل تزريق: تزريق بايد منحصرا زير جلدي و در محل هاي تعيين شده زير انجام گيرد.
گاو: ناحيه غبغب يا دو طرف گردن
گوسفند و بز: يکي از دو طرف گردن دامهايي که از مادر ايمن واکسن خورده بدنيا مي آيند عيار پادتن حاصل از ايمني مادري تا 3 ماه در بدن دام باقي مي ماند و نياز به تزريق واکسن تا قبل از 3 ماهگي نيست ولي در صورتيکه مادر، ايمن نباشد يا دام نوزاد آغوز دريافت نکرده باشد بايد در 1 ماهگي واکسن دريافت کند.در دامهاييکه براي اولين بار واکسن تب برفکي تزريق مي شوند تجديد واکسيناسيون بعد از 4 هفته ضروري است و واکسن بايد به دامهاي سالم و غير آلوده تزريق شده و هر 6 ماه يک بار تجديد گردد.طرز نگهداري: واکسن بايد تا موقع تزريق در حرارت +4 درجه سانتي گراد حفظ شود.واکنشهاي بعد از تزريق : پس از تزريق واکسن ورمي در محل مايع کوبي ايجاد مي شود که به فاصله چند روز جذب مي گردد و برآمدگي کوچک و سفت و سختي براي مدت نسبتا طولاني باقي مي ماند در صورتي که سوزن استريل و محل تزريق ضد عفوني شود هرگز دمل چرکي ديده نخواهد شد.
مقدار تزريق: گاو نژاد خارجي و دو رگه: 5 سانتي متر مکعب گاو ايراني: 5/2 سانتي متر مکعب گوسفند و بز: 1 سانتي متر مکعب

1-  واكسن آگالاكسي يا چشم سفيدي يا ورم مفاصل يا ورم پستان .

-         اين واكسن براي گوسفند و بز براي پيشگيري از بيماري آگالاكسي يا ورم پستان استفاده مي شود. -         سن تزريق از 3 ماهگي است و 2 هفته پس از اولين تزريق واكسن ياد آور زده مي شود.

-         تكرار واكسن هر 6 ماه يكبار است .-         واكسيناسيون ميشهاي آبستن 2 ماه پيش از بره زايي توصيه مي‌شود.

2-   واكسن آبله : :دو نوع است كه عبارتند از :

الف ) واكسن آبله بزي سويه گرگان :اين واكسن به مقدار 5/0 سي‌سي بصورت زير جلدي براي پيشگيري از آبله بز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. -       تكرار واكسن يكبار در سال است و نبايد در ماه آخر آبستني مورد استفاده قرار گيرد.

ب) واكسن آبله گوسفندي :اين واكسن به مقدار 5/0 سي‌سي بصورت زير جلدي براي پيشگيري از آبله گوسفند بكار مي‌رود . تكرار واكسن يكبار در سال بوده و در ميشهاي ماه آخر آبستني نبايد مصرف شود.

3-واكسن شاربن : اين واكسن براي پيشگيري از بيماري شاربن يا سياه زخم در گاو ، گاوميش ، گوسفند ، بز و ساير حيوانات حساس به اين بيماري بكار مي‌رود. اين واكسن هر سال يكبار و از  سن 3 ماهگي به بالا استفاده مي‌شود در ماه آخر آبستني نبايد استفاده شود. زمان واكسيناسيون 15 اسفند تا پايان خرداد ماه است.

4-واكسن بروسلوز يا تب مالت بيماري بروسلوز يا تب مالت  واكسنهاي مختلفي دارد كه عبارتند از واكسن   S19   كه در گوساله‌هاي ماده 6-3 ماهه فقط يكبار مورد استفاده قرار مي‌گيرد. واكسن RDS19 جهت گاوهاي بالاي شش ماه است و نبايد در گوساله‌هاي زير 6 ماه سن استفاده گردد.

واكسن Rev I  جهت پيشگيري از  بيماري بروسلوز در گوسفند و بز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين واكسن به بره و بزغاله در سن 4 ماهگي تزريق مي‌شود و يكماه پيش از رسيدن به سن توليد مثل دوباره تكرار مي‌گردد. واكسن Rev I نبايد در گوسفندان و بزان بالغ استفاده شود.

5-واكسن تب برفكي اين واكسن جهت پيشگيري از بيماري تب برفكي در گاو، گوسفند و بز مورد استفاده قرار مي‌گيرد . سن تزريق از 4 ماهگي به بالاست و 4-3 هفته پس از اولين تزريق يك واكسن يادآور زده مي‌شود. تزريقات بعدي هر 6-4 ماه خواهد بود . اين واكسن نبايد با ساير واكسنهاي ويروسي، همزمان استفاده شود.

6- واكسن قانقارياي كبدي : اين واكسن در گوسفند و بز براي پيشگيري از بيماري قانقارياي كبدي استفاده مي‌شود . اولين تزريق واكسن به مقدار 3-2 سي‌سي بصورت زير جلدي تزريق مي‌شود سپس دو هفته بعد تكرار شده و تزريقات بعدي هر 12- 10 ماه يكبار خواهد بود . اين واكسن در دو هفته آخر آبستني نبايد مورد استفاده قرار گيرد.

7- واكسن تيلريوز : :اين واكسن جهت پيشگيري از بيماري تيلريوز يا زردي گاو بكار مي‌رود . مقدار تزريق واكسن 1 سي‌سي بصورت زير جلدي است و در فصل زمستان انجام مي‌شود . اين واكسن نبايد در گاوهاي آبستن بيش از 4 ماهگي ، حيوانات تب دار ، گوساله‌هاي كمتر از 2 ماهگي و تا 10 روز پس از زايمان استفاده شود.

8- واكسن آنتروتوكسمي يا علفي :اين واكسن جهت پيشگيري از بيماري آنتروكسمي يا علفي در گوسفند بكار مي‌رود. در ميش 2 تزريق به فاصله 2 هفته به غير از 2هفته آخر آبستني استفاده مي‌شود . در   بر ه ميشهاي واكسينه در سن 2 ماهگي يك تزريق واكسن انجام شده و 4-3 هفته بعد تكرار مي‌گردد.در بره ميشهاي غير واكسينه ، اولين تزريق در 2 هفتگي انجام شده ، 4-3 هفته بعد تكرار مي‌گردد.